Skip to content
beginner

چگونه پروکسیهای دیتاسنتر ProxyScrape را روی macOS پیکربندی کنیم

ترافیک سیستم macOS را با تنظیمات پروکسی داخلی HTTP، HTTPS و SOCKS به پروکسیهای دیتاسنتر ProxyScrape هدایت کنید، سپس IP خروجی را از Safari و ترمینال بررسی کنید.

macOS SOCKS5 HTTP(S)

نمای کلی

پروکسیهای دیتاسنتر ProxyScrape برای سرعت و آپتایم پایدار بلندمدت ساخته شدهاند، نه تنوع IP مسکونی؛ همین آنها را برای بررسی آپتایم، تست عملکرد و اهداف اسکرپینگ که محدودههای دیتاسنتر را مسدود نمیکنند مناسب میکند. macOS به شما اجازه میدهد ترافیک سیستم را از تنظیمات شبکه از طریق یک پروکسی HTTP، HTTPS یا SOCKS مسیردهی کنید، و ابزارهای خط فرمان مستقل میتوانند بهطور جداگانه به همان endpoint اشاره داده شوند.

ProxyScrape از پروتکلهای HTTP و SOCKS5 پشتیبانی میکند و هم صورتحساب pay-as-you-go و هم ماهانه ثابت ارائه میدهد. شما به هاست، پورت و اطلاعات ورودی نمایشدادهشده در داشبورد ProxyScrape نیاز دارید.

مراحل

  1. جزئیات endpoint خود را یادداشت کنید. در داشبورد ProxyScrape، هاست پروکسی، پورت استفادهشده برای ترافیک HTTP/HTTPS، پورت استفادهشده برای ترافیک SOCKS5 (اغلب متفاوتاند)، و نام کاربری و رمز عبور خود را یادداشت کنید. اینها را در یک مدیر رمز عبور نگه دارید، نه در یک فایل متنی ساده.

  2. تنظیمات پروکسی را باز کنید. به منوی Apple → تنظیمات سیستم → شبکه بروید، رابط فعال (Wi-Fi یا Ethernet) را انتخاب کنید، روی جزئیات… کلیک کنید و به تب پروکسیها بروید.

  3. HTTP و HTTPS را پیکربندی کنید. پروکسی وب (HTTP) و پروکسی وب امن (HTTPS) را فعال کنید، هاست را در فیلد سرور و پورت HTTP را در فیلد پورت وارد کنید، سپس روی احراز هویت… کلیک کنید و نام کاربری و رمز عبور ProxyScrape خود را وارد کنید تا macOS آن را در Keychain ذخیره کند. روی تأیید کلیک کنید.

  4. بهصورت اختیاری SOCKS را پیکربندی کنید. پروکسی SOCKS را فعال کنید و هاست و پورت SOCKS5 را وارد کنید. macOS هیچ فیلد نام کاربری/رمز عبوری برای پروکسی SOCKS ارائه نمیدهد — فقط هاست و پورت است. اگر endpoint SOCKS5 شما در ProxyScrape نیاز به احراز هویت دارد، اطلاعات ورودی را داخل برنامه وارد کنید (برای مثال curl --socks5-hostname HOST:PORT -U USER:PASS) یا آن برنامه را از طریق یک مدیر پروکسی مانند Proxifier مسیردهی کنید.

  5. تنظیمات را اعمال کنید. روی تأیید، سپس اعمال کلیک کنید. Safari و سایر برنامههایی که به تنظیمات پروکسی سیستم احترام میگذارند اکنون از ProxyScrape استفاده خواهند کرد.

  6. از ترمینال و مرورگر بررسی کنید. ابزارهای ترمینال متغیرهای محیطی پروکسی را میخوانند، نه تنظیمات سیستم؛ پس صریحاً تست کنید:

    curl -x "http://USER:PASS@HOST:PORT" https://ipinfo.io/ip

    سپس https://ipinfo.io/ip را در Safari باز کنید — آدرس نمایشدادهشده باید IP خروجی ProxyScrape باشد، نه IP خودتان.

  7. ترافیک محلی را مستثنا کنید. در همان پنجره پروکسیها، مواردی مانند localhost، *.local و محدودههای LAN خود را به عبور از تنظیمات پروکسی برای این هاستها و دامنهها اضافه کنید تا سرویسهای داخلی از طریق پروکسی ارسال نشوند.

  8. خطاهای رایج را عیبیابی کنید. یک 407 HTTP یعنی اطلاعات ورودی یا نوع احراز هویت اشتباه است؛ یک timeout اتصال معمولاً یعنی پورتهای HTTP و SOCKS جابهجا شدهاند؛ Could not resolve proxy یعنی نام هاست غلط نوشته شده است. endpoint را با curl تأیید کنید و سپس برنامههای جداگانه را اشکالزدایی کنید.